Kayıp BürosuKAYITBulunduğu yer: —devamını oku →

Turnike Pura’nın kartını okudu, yeşil yandı, bir kere öttü. Depo çıkışında herkes aynı sesi çıkarıyordu. 

Dışarıda yerler ıslaktı ama yağmur durmuştu. Yağmur durduğunda kimse bunu haber saymaz. 

Durakta bir kadınla depodan biri vardı. Üstünde bizimle aynı yelek vardı. Pura’ya başıyla selam verdi.. 

Kadının ayaklarının arasında iki alışveriş torbası duruyordu. Bankın ucuna oturmuş, market fişindeki rakamları tükenmez kalemle topluyordu. 

Pura yanına oturdu. Ben de Pura’nın yanına. Bank soğuktu, ikimiz de ellerimizi bacaklarımızın altına koyduk. 

Adam ayakta kaldı. 

Ekran her zamanki gibi ışık yayıyordu. 

YARIN YAĞMUR OLASILIĞI: %18,4 

OTOBÜSÜNÜZÜN ZAMANINDA GELME OLASILIĞI: %71,6 

Otobüs gelmedi. 

Kadın fişin arkasını çevirdi. Oraya daha önce üç sayı yazmıştı. Birinin üstünü çizdi. Market fişine dönüp fişteki iki kalemin üstünü çizdi. 

Tekrar topladı. 

Pura ekrana baktı. 

BU AY KİRANIZI ZAMANINDA ÖDEME OLASILIĞINIZ: %64,3 

Kadın toplamaya devam etti. 

Adam ekrana baktı. 

OTOBÜS: 4 DK 

— Dört dakika, dedi. 

Bankın boş tarafına elini koydu. 

— Buz gibi. 

Yeleğinin fermuarını açtı. Yeleği çıkardı, iki kere katladı. Bir kere daha katladı. Yansıtıcı şeritler içeride kaldı. 

Bankın üzerine koyup oturdu. 

Pura baktı. 

Adam: 

— Ne var? 

— Hiç. 

Kadın fişin altına yeni bir toplam yazdı. 

Bu kez üstünü çizmedi. 

Kalemi kapattı. 

Adam ayakkabısının ucuyla yerdeki küçük bir taşı çevirdi. 

— Bugün üç yüz on dört yaptım, dedi. 

— Üç yüz on beş, dedi Pura. Birini ben saydım. 

Adam Pura’ya baktı. 

— Onu saymadılar. 

— Ben saydım. 

Adam başını salladı. 

Taşı bir daha çevirdi. 

Pura ekrana baktı. 

İŞİNİZİN GELECEK AY HÂLÂ VAR OLMA OLASILIĞI: %31,2 

Adam saate baktı. 

Sonra ekrana. 

OTOBÜS: 3 DK 

— Bir dakika geçmiş, dedi. 

Kadın alışveriş torbalarından birini kendine doğru çekti.  

Binaların ardından bir martı sesi duyuldu, sonra kesildi. 

Pura başını kaldırdı. 

Martı görünmedi. 

Bir süre daha baktı. 

Kadın da başını kaldırdı. 

— Ne var? 

— Martı. 

Kadın dinledi. 

Ses bir daha gelmedi. 

— Gitmiş, dedi. 

Pura başını indirmedi. 

Kadının otobüsü geldi. 

Kadın fişi cebine koydu, torbalarını kaldırdı. Pura torbalardan birini aldı. 

Kadın önce Pura’ya baktı, sonra torbaya. 

— Ağır değil. 

— Biliyorum. 

Kapıya kadar götürdü. 

Kadın torbayı geri aldı. 

— Sağ ol. 

Bindi. 

Otobüs gitti. Pura yerine döndü. 

Bir süre sonra adamın otobüsü de göründü. 

Ayağa kalktı. Yeleği banktan aldı, açtı. Kat yerlerinden biri kalmıştı. Eliyle düzeltti, düzelmedi. 

— Yarın görüşürüz, dedi Pura. 

— Yarın. 

Yeleği koluna aldı. Giymeden bindi. 

Otobüs gitti. 

Durakta ikimiz kaldık. 

Pura ekrana baktı. 

YARIN YAĞMUR OLASILIĞI: %18,4 

Ben de baktım. 

EVE ZAMANINDA VARMA OLASILIĞI: %43,4 

Pura ellerini bacaklarının altından çıkardı. 

Yeleğinin fermuarını açtı. 

Çıkardı. 

İki kere katladı. Bir kere daha katladı. Yansıtıcı şeritler içeride kaldı. 

Bankın üzerine koyup oturdu. 

Biraz yana kaydı. 

Ben de çıkardım.